Etnoturystyka posiada pewne cechy agroturystyki i odbywa się na odwzorowanej, charakterystycznej dla danej grupy etnicznej bazie w plenerze wiejskim oraz jest naśladownictwem zasad i sposobu życia, ubioru w ramach obrzędu i kultury danej grupy etnicznej np. Wikingowie, Indianie, Kowboje, Łemkowie itp. Uczestnicy turystyki etnicznej sami wytwarzają sobie stroje i budują bazę - infrastrukturę pobytową.
Turystyka etniczna ostatnio jest coraz bardziej modna. Kiedyś jej pewne formy - trendy były nam udostępniane tylko na obozach harcerskich.Budowano wówczas wigwamy (namioty indiańskie) , czy chaty starosłowiańskie itp. Traktowano to głównie jako zabawę i zdobywanie sprawności harcerskich. Innych grup etnicznych jakby w ogóle nie znano ,a tak naprawdę to ówczesne władze PRL-u nie chciały uświadomienia etnicznego tylko urawniłowki dla całego narodu ( wszyscy są równi - tacy sami proletariusze i muszą się łączyć w ideologii komunizmu), każdy obyczaj i jego kultywacja mogła być niebezpieczna dla ludu jak religia. Natomiast kulturę Indian przybliżano specjalnie aby napiętnować imperializm amerykański, który w imię demokracji wytrzebił i pozamykał w rezerwatach taki waleczny i wolny naród jak Indianie. Ponadto władze PRL - u raczej podsycały do waśni i nienawiści etniczno - narodowych niż chciałyby te konflikty łagodzić czy przełamywać. W myśl socjotechnicznej zasady, że skłóconym narodem jest łatwiej manipulować i sterować. Obecnie odrodzenie narodowe stało się odrodzeniem wielu ciekawych grup etnicznych jak np.: Łemkowie, Kaszubi, Kurpie, Pomorzacy, Ślązacy itd. Nie mówiąc, że komunikacja i szybka wymiana doświadczeń (internet) przybliża nam Wikingów, Eskimosów, Łużuczan itd. Trzeba pamiętać o tym, że etnoturystyka może odbywać się nie tylko na terenach istniejących gospodarstw rolnych, lecz i poza nimi, a także tworzyć własne od podstaw obozowiska.
Etnoturysta, który przebywa w gospodarstwie etnograficznym poza zaspokajaniem podstawowych świadczeń uczy się dodatkowo kultury danej społeczności i to jest ten markowy wielowarstwowy produkt tego gospodarstwa lub siedliska. Wielowarstwowy ponieważ oprócz nauki oryginalnego sposobu wyżywienia i noclegu, nakłada szereg innych obowiązków jak np. wyprodukowanie (uszycie) własnego stroju odpowiedniego dla danej grupy etnicznej czy historyczno – etnograficznej (broń, zbroje, meble itp.) Nauka języka np. łemkowskiego czy kaszubskiego jest tu produktem jak zarówno obyczaju jak i obrzędu.
źródło: http://free.of.pl/p/pia/polska_izba_agroturystyki_etnoturystyka.htm
Turystyka etniczna ostatnio jest coraz bardziej modna. Kiedyś jej pewne formy - trendy były nam udostępniane tylko na obozach harcerskich.Budowano wówczas wigwamy (namioty indiańskie) , czy chaty starosłowiańskie itp. Traktowano to głównie jako zabawę i zdobywanie sprawności harcerskich. Innych grup etnicznych jakby w ogóle nie znano ,a tak naprawdę to ówczesne władze PRL-u nie chciały uświadomienia etnicznego tylko urawniłowki dla całego narodu ( wszyscy są równi - tacy sami proletariusze i muszą się łączyć w ideologii komunizmu), każdy obyczaj i jego kultywacja mogła być niebezpieczna dla ludu jak religia. Natomiast kulturę Indian przybliżano specjalnie aby napiętnować imperializm amerykański, który w imię demokracji wytrzebił i pozamykał w rezerwatach taki waleczny i wolny naród jak Indianie. Ponadto władze PRL - u raczej podsycały do waśni i nienawiści etniczno - narodowych niż chciałyby te konflikty łagodzić czy przełamywać. W myśl socjotechnicznej zasady, że skłóconym narodem jest łatwiej manipulować i sterować. Obecnie odrodzenie narodowe stało się odrodzeniem wielu ciekawych grup etnicznych jak np.: Łemkowie, Kaszubi, Kurpie, Pomorzacy, Ślązacy itd. Nie mówiąc, że komunikacja i szybka wymiana doświadczeń (internet) przybliża nam Wikingów, Eskimosów, Łużuczan itd. Trzeba pamiętać o tym, że etnoturystyka może odbywać się nie tylko na terenach istniejących gospodarstw rolnych, lecz i poza nimi, a także tworzyć własne od podstaw obozowiska.
Etnoturysta, który przebywa w gospodarstwie etnograficznym poza zaspokajaniem podstawowych świadczeń uczy się dodatkowo kultury danej społeczności i to jest ten markowy wielowarstwowy produkt tego gospodarstwa lub siedliska. Wielowarstwowy ponieważ oprócz nauki oryginalnego sposobu wyżywienia i noclegu, nakłada szereg innych obowiązków jak np. wyprodukowanie (uszycie) własnego stroju odpowiedniego dla danej grupy etnicznej czy historyczno – etnograficznej (broń, zbroje, meble itp.) Nauka języka np. łemkowskiego czy kaszubskiego jest tu produktem jak zarówno obyczaju jak i obrzędu.
źródło: http://free.of.pl/p/pia/polska_izba_agroturystyki_etnoturystyka.htm
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz