Pomyślne wyniki w działalności agroturystycznej w dużym stopniu
zależą od prawidłowego określenia cen wynajmowanych kwater. To właśnie one decydują o popycie na ten typ usług i o zysku całego przedsięwzięcia.
Wysokie ceny mogą zniechęcić potencjalnych turystów, niskie zaś Mogą doprowadzić właścicieli gospodarstw agroturystycznych do poważnych strat. Trzeba zatem znaleźć złoty środek, tj. optymalną cenę za proponowany wypoczynek, która zadowoli obie strony. Z dotychczasowej praktyki wynika, że decyzje odnośnie cen zapadają spontanicznie, nie opierają się na jakichkolwiek obliczeniach wynikających z kosztów usług lub z analizy rynku. W efekcie proponowane cenniki usług agroturystycznych na tym samym terenie są bardzo zróżnicowane, pomimo tych samych warunków mieszkaniowych i podobnej oferty żywieniowej. Różnice te mają swe źródło m.in. w braku ewidencji kosztów. Bez podstawowej informacji odnośnie nakładów materiałowych i pracy oraz kosztów z nimi związanych trudno jest mówić o realności cen usług agroturystycznych. Ważne jest zatem prowadzenie księgi przychodów i rozchodów. Ewidencja rachunkowości będzie podstawą do analizy kosztów, ustalania cen i opłacalności usług związanych z prowadzeniem gospodarstwa agroturystycznego.
Kalkulacja
Wyznaczenie ceny na usługi jest trudne i niesie duże ryzyko nietrafnie podjętej decyzji, która będzie miało konsekwencje dla dalszej działalności.
Warto zatem pamiętać, że ustalając wartość usługi, należy wziąć pod uwagę:
* Koszty jej wytworzenia. Cena nie powinna być niższa od kosztów produkcji, w przeciwnym wypadku powstają straty finansowe.
* Zysk jednostkowy. Wielkość jego powinna uwzględniać przewidywaną stopę zwrotu z zainwestowanego kapitału.
* Przychody pieniężne w ciągu całego roku, które powinny pokryć wartość zainwestowanego kapitału obrotowego i umożliwić dalszy rozwój dotychczasowej działalności, a nawet umożliwić jej wzrost.
Różnicowanie cen
Specyfiką rynku turystycznego jest różnicowanie cen. Wyznaczają je takie kryteria, jak: sezon, jakość produktu, rodzaj nabywców, częstotliwość korzystania z usług, charakter płatności, czas pobytu turystów itp. Stosowanie różnego rodzaju zniżek jest metodą na przyciąganie klientów oraz na przedłużanie sezonu turystycznego, co w efekcie pozwala na lepsze wykorzystanie obiektu, który poza sezonem jest nieużytkowany. Obniżka cen poza sezonem dotyczy tylko noclegów, a zasadniczy dochód w tym okresie mogą przynosić usługi towarzyszące.
Uwzględniając czas pobytu, należy stosować zasadę: im dłużej, tym taniej (w przeliczeniu na dzień pobytu). Zniżki przy dłuższym odpoczynku powinny być odczuwalne dla klienta na tyle, aby chciał pozostać w tym samym miejscu zamiast wybierać następne w innym regionie. Warto zwrócić uwagę, że z turystyki wiejskiej korzystają głównie rodziny z dziećmi i emeryci. Różnicowanie opłat dla tych grup klientów ma również istotne znaczenie.
Decyzje w zakresie cen zawsze muszą być dobrze przemyślane i skalkulowane. Nie mogą być ani zbyt niskie, ani zbyt wysokie, gdyż wiąże się to z niebezpieczeństwem zniechęcenia turystów do oferty. Wszelkie zmiany związane z rabatami czy podwyżką dotychczas proponowanej opłaty mogą być różnie interpretowane przez turystów. Przy zbyt dużej obniżce ceny goście mogą odnieść wrażenie, że usługa jest niskiej jakości. Z kolei wysoka cena powoduje, że goście będą oczekiwać wysokiego standardu usługi i dodatkowych atrakcji gospodarstwa agroturystycznego.
Na podstawie materiałów Polskiej Federacji Turystyki
Wiejskiej „Gospodarstwa Gościnne” opracowała
Anna Mazurkiewicz
str.17
Co decyduje o rentowności gospodarstwa agroturystycznego
Dla każdego gospodarstwa agroturystycznego ważne jest: w pełni wykorzystana baza noclegowa,
maksymalnie długi okres wynajmowania kwater, dodatni wynik finansowy, gwarantujący zwrot poniesionych kosztów oraz zysk na dalsze doskonalenie oferty. Ujemny wynik finansowy lub równy poniesionym kosztom świadczy o nieopłacalności przedsięwzięcia agroturystycznego...
zależą od prawidłowego określenia cen wynajmowanych kwater. To właśnie one decydują o popycie na ten typ usług i o zysku całego przedsięwzięcia.Wysokie ceny mogą zniechęcić potencjalnych turystów, niskie zaś Mogą doprowadzić właścicieli gospodarstw agroturystycznych do poważnych strat. Trzeba zatem znaleźć złoty środek, tj. optymalną cenę za proponowany wypoczynek, która zadowoli obie strony. Z dotychczasowej praktyki wynika, że decyzje odnośnie cen zapadają spontanicznie, nie opierają się na jakichkolwiek obliczeniach wynikających z kosztów usług lub z analizy rynku. W efekcie proponowane cenniki usług agroturystycznych na tym samym terenie są bardzo zróżnicowane, pomimo tych samych warunków mieszkaniowych i podobnej oferty żywieniowej. Różnice te mają swe źródło m.in. w braku ewidencji kosztów. Bez podstawowej informacji odnośnie nakładów materiałowych i pracy oraz kosztów z nimi związanych trudno jest mówić o realności cen usług agroturystycznych. Ważne jest zatem prowadzenie księgi przychodów i rozchodów. Ewidencja rachunkowości będzie podstawą do analizy kosztów, ustalania cen i opłacalności usług związanych z prowadzeniem gospodarstwa agroturystycznego.
Kalkulacja
Wyznaczenie ceny na usługi jest trudne i niesie duże ryzyko nietrafnie podjętej decyzji, która będzie miało konsekwencje dla dalszej działalności.
Warto zatem pamiętać, że ustalając wartość usługi, należy wziąć pod uwagę:
* Koszty jej wytworzenia. Cena nie powinna być niższa od kosztów produkcji, w przeciwnym wypadku powstają straty finansowe.
* Zysk jednostkowy. Wielkość jego powinna uwzględniać przewidywaną stopę zwrotu z zainwestowanego kapitału.
* Przychody pieniężne w ciągu całego roku, które powinny pokryć wartość zainwestowanego kapitału obrotowego i umożliwić dalszy rozwój dotychczasowej działalności, a nawet umożliwić jej wzrost.
Różnicowanie cen
Specyfiką rynku turystycznego jest różnicowanie cen. Wyznaczają je takie kryteria, jak: sezon, jakość produktu, rodzaj nabywców, częstotliwość korzystania z usług, charakter płatności, czas pobytu turystów itp. Stosowanie różnego rodzaju zniżek jest metodą na przyciąganie klientów oraz na przedłużanie sezonu turystycznego, co w efekcie pozwala na lepsze wykorzystanie obiektu, który poza sezonem jest nieużytkowany. Obniżka cen poza sezonem dotyczy tylko noclegów, a zasadniczy dochód w tym okresie mogą przynosić usługi towarzyszące.
Uwzględniając czas pobytu, należy stosować zasadę: im dłużej, tym taniej (w przeliczeniu na dzień pobytu). Zniżki przy dłuższym odpoczynku powinny być odczuwalne dla klienta na tyle, aby chciał pozostać w tym samym miejscu zamiast wybierać następne w innym regionie. Warto zwrócić uwagę, że z turystyki wiejskiej korzystają głównie rodziny z dziećmi i emeryci. Różnicowanie opłat dla tych grup klientów ma również istotne znaczenie.
Decyzje w zakresie cen zawsze muszą być dobrze przemyślane i skalkulowane. Nie mogą być ani zbyt niskie, ani zbyt wysokie, gdyż wiąże się to z niebezpieczeństwem zniechęcenia turystów do oferty. Wszelkie zmiany związane z rabatami czy podwyżką dotychczas proponowanej opłaty mogą być różnie interpretowane przez turystów. Przy zbyt dużej obniżce ceny goście mogą odnieść wrażenie, że usługa jest niskiej jakości. Z kolei wysoka cena powoduje, że goście będą oczekiwać wysokiego standardu usługi i dodatkowych atrakcji gospodarstwa agroturystycznego.
Na podstawie materiałów Polskiej Federacji Turystyki
Wiejskiej „Gospodarstwa Gościnne” opracowała
Anna Mazurkiewicz
str.17
Co decyduje o rentowności gospodarstwa agroturystycznego
Dla każdego gospodarstwa agroturystycznego ważne jest: w pełni wykorzystana baza noclegowa,
maksymalnie długi okres wynajmowania kwater, dodatni wynik finansowy, gwarantujący zwrot poniesionych kosztów oraz zysk na dalsze doskonalenie oferty. Ujemny wynik finansowy lub równy poniesionym kosztom świadczy o nieopłacalności przedsięwzięcia agroturystycznego...
opracowała Anna Mazurkiewicz
źródło: http://www.zamiastem.pl/agroturystyka/art1.html
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz